Ik sleep me mee naar een andere plek,
In een gevecht om niet hier te zijn,
Weg van alles wat ik moet en zou,
Maar vooral weg van die constante pijn,
Ik sluit me op maar blijf er niet,
Ik keer me om en toch ben ik hier,
Zoekend naar dat ene moment,
Even geen gevloek of getier,
Maar dat moment komt niet meer,
Hoewel ik toch wil blijven zoeken,
Het is als een klassiek kunstwerk,
Die zie je niet op meerdere doeken,
De eerste keer is het gelijk raak,
Maar daarna komt het niet nog een keer.
De duisternis heeft weer ingezet,
De frisse lucht stroomt door mijn hoofd,
De kleuren die komen weer binnen,
En al mijn pijn is voor even verdoofd,
Ik weet dat het niet beter wordt,
Toch ga ik tegen beter weten in,
Want als ik het helemaal niet probeer,
Heeft het dan eigenlijk nog wel zin?
Verleden tijd,
Gestreden strijd,
Bevredigende spijt,
Bedenkelijke lijd.
