Er wordt veel van mij verwacht,
En de wereld heeft me ook veel gebracht,
Van donkere dagen tot hemels licht,
Maar nooit ben ik voor die wereld gezwicht,
Want laat mij nu maar gewoon leven,
Dat is waarin ik mezelf kan overgeven,
Soms dan verlies ik mijzelf,
Soms dan verlies ik een ander,
Die niet met mij kan leven,
En hoopt dat ik mij verander,
Maar ik leef het leven zoals ik wil,
Het kost soms een aantal tranen,
Maar in de avond dan wordt er gelachen,
Overdag is men te druk met hun banen,
Dan heb ik angstige dromen over tl-balken,
Die drukkend mij aan het werk sturen,
Waaronder ik angstig naar de klok kijk,
Om te kunnen zien hoe lang het nog gaat duren.
Geen manager,
Ook geen hoge pief,
Ze kunnen mij het niet geven,
Mijn leven dat heb ik zo lief,
Ik wil dansen, lachen, drinken,
Ik wil ontmoeten, begroeten, verdwalen,
Zonder dat je buiten leeft,
Komen er ook geen verhalen.
