Het is maandagmorgen,
De regen staat nog aan,
Het is hier zo druilerig,
De wereld huilt over mijn bestaan,
Ik wil dansen door de straten,
Maar door de betonnen muren,
Voel ik een blokkade op mijn ziel,
Ik krijg soms te veel te verduren,
Maar dan loop ik jou tegemoet,
En begint de muziek te spelen,
De violen eren jouw benen,
De melodie kan jouw mond bevelen,
Want als je lacht,
Dan wil ik bij je zijn,
Want als je lacht,
Verdwijnt even alle pijn,
Oh als je lacht,
De duinen waaien zand,
Mijn lichaam ontvangt zon,
De zee die is ontstuimig,
Toch weet ik dat ik won,
Er wordt niet echt gevochten,
Toch is er een strijd beslist,
Dag en dauw in het middaglicht,
Toch voelt het alsof er iets mist,
Maar dan loop ik je tegemoet,
De zon begint te stralen,
Over jouw lange blonde haren,
En je mond vertelt mij verhalen,
Want als je lacht,
Dan wil ik bij je zijn,
Want als je lacht,
Verdwijnt even alle pijn,
Oh als je lacht,
Een toevallige ontmoeting,
Op een hoek of in een straat,
Het ging niet eens slecht,
Terwijl het nu beter met me gaat,
Door de kleine conversatie,
Zonder doel danwel reden,
Laat me eindeloos verdwalen,
Tot kleine hemelse gebeden,
Want ik liep je daar tegemoet,
Een hogere macht verovert,
Jouw sprankelende ogen,
En je mond wordt betoverd,
Want als je lacht,
Dan wil ik bij je zijn,
Want als je lacht,
Verdwijnt even alle pijn,
Oh als je lacht.
